Jak pomagam

 

unhappy-couple-therapy-session_13339-215509
Terapia par
To rodzaj psychoterapii skierowanej do par oraz małżeństw, w której pracuje się nad rozwiązywaniem istniejących trudności w relacji, wzajemną komunikacją oraz poprawą ogólnej jakości związku. W tej formie psychoterapii z założenia uczestniczą oboje partnerzy, jednak w szczególnych przypadkach, jeśli wspólna psychoterapia nie jest możliwa, terapeuta może pracować tylko z jedną osobą z pary w formie spotkań indywidualnych. Co prawda główny problem leży w relacji, jednak nawet terapia indywidualna może coś zmienić. Ponieważ związek jest trochę jak system naczyń połączonych, możliwym jest, że zmiana jaka zajdzie u partnera uczęszczającego na terapię wpłynie pozytywnie również na współpartnera i nakłoni go do zmiany zachowań, przekonań czy też podjęcia terapii.

Na terapię dla par warto się zgłosić, jeśli:

  • wasz związek przechodzi kryzys,
  • macie trudności z komunikowaniem się (konflikty, kłótnie, unikanie rozmów)
  • chcecie odbudować waszą relację po zdradzie,
  • podjęliście decyzję o rozwodzie/rozstaniu, ale chcecie podjąć jeszcze próbę ratowania związku,
  • jesteście po rozwodzie/rozstaniu i potrzebujecie wsparcia w kwestiach związanych z wychowaniem dzieci,
  • przeżywacie trudności związane z budowaniem nowej rodziny tzw. patchworkowej (po rozwodzie/rozstaniu).

Spotkania w ramach terapii par odbywają się co tydzień (w uzasadnionych przypadkach co dwa tygodnie)
i trwają 60 minut. Ilość spotkań jest zależna od sytuacji oraz złożoności problemu.

rodzenstwo-za-pomoca-technologii-na-kanapie
Terapia dzieci i młodzieży
To rodzaj psychoterapii, szczególna forma terapii rodzin, która skierowana jest do najmłodszych jej członków, borykających się z różnorodnymi trudnościami. Terapia dzieci i młodzieży to proces regularnych spotkań z dzieckiem/nastolatkiem, które odbywają się we współpracy z rodzicami. W tego rodzaju psychoterapii na pierwsze spotkanie zapraszani są sami rodzice, by mogli szczerze przedstawić sytuację i opowiedzieć o tym, co ich niepokoi. Następnie terapeuta spotyka się już bezpośrednio z dzieckiem/nastolatkiem i przez kilka pierwszych spotkań buduje z nim relację, która stanowi podstawę terapii. Na późniejszym etapie, kiedy wdrażane są już konkretne oddziaływania terapeutyczne, rodzice są zapraszani do uczestnictwa w niektórych sesjach dzieci.

Ta forma wsparcia skierowana jest do dzieci i młodzieży, które:

  • przeżywają rozwód/rozstanie rodziców i nie radzą sobie z tą sytuacją,
  • mają problemy w relacjach rówieśniczych,
  • czują się nieakceptowane przez otoczenie,
  • często popadają w konflikty z rówieśnikami i/lub dorosłymi,
  • mają problemy z wyrażaniem i kontrolowaniem emocji,
  • nie wierzą w siebie i swoje możliwości.

Spotkania odbywają się co tydzień i trwają 60 minut. Ilość spotkań jest uzależniona od sytuacji i złożoności problemu z jakim zgłaszane jest dziecko/nastolatek.

terapia rodzinna

Terapia rodzinna
To rodzaj psychoterapii, skierowanej do całych rodzin, w której pracuje się nad rozwiązaniem istniejących kryzysów i trudności oraz poprawą wzajemnych relacji. Rodzina jest uznawana za system, którego członkowie wzajemnie na siebie oddziałują, stąd też istotne jest aby (o ile to możliwe) w terapii uczestniczyła cała rodzina, czyli rodzice i dzieci oraz ewentualnie inne osoby wspólnie zamieszkujące, bądź odgrywające znaczącą rolę w życiu rodziny. Nie na każdym spotkaniu obecni muszą być wszyscy uczestnicy terapii, jest to ustalane na bieżąco w miarę potrzeb. Na pierwsze spotkanie natomiast zazwyczaj zapraszana jest cała rodzina, po to, aby terapeuta mógł zobaczyć obraz problemu z różnych perspektyw. Co ważne, w sytuacji gdy np. część rodziny zauważa trudności w jej funkcjonowaniu, a część ich nie dostrzega, nie stanowi to przeszkody do podjęcia terapii. W terapii rodzinnej udział biorą wszystkie te osoby, które dostrzegają problem i którym zależy na jego rozwiązaniu – nawet jeśli byłaby to tylko jedna osoba spośród całej rodziny. Terapia rodzinna jednocześnie nie wyklucza, możliwości dołączenia pozostałych członków rodziny w późniejszym czasie, gdy uznają oni, że są na to gotowi.

Z terapii rodzinnej warto skorzystać jeśli Twoja rodzina:

  • znalazła się w kryzysie życiowym (np. śmierć bliskiej osoby, poważna choroba, utrata pracy, wypadek, inne zdarzenia losowe),
  • doświadcza problemów wychowawczych,
  • nie czuje ze sobą więzi,
  • często popada we wzajemne konflikty,
  • odczuwa brak bliskości, zrozumienia, wsparcia,
  • nie umie się porozumieć nawet w prostych sprawach,
  • nie przejawia ochoty do wzajemnych kontaktów.

Spotkania odbywają się raz na dwa tygodnie (w uzasadnionych przypadkach raz w tygodniu)
trwają 90 minut. Ilość spotkań jest uzależniona od sytuacji oraz złożoności problemu.

what-is-family-therapy-family-therapist-common-family-therapy-issues
Poradnictwo dla rodziców
 
Zazwyczaj dotyczy jednej konkretnej sprawy czy trudności, z którą zgłasza się rodzic, a która nie jest na tyle poważna, by wymagała terapii. Jest to krótkoterminowa forma wsparcia. Podczas spotkania dokonuje się wstępnego rozpoznania problemu, wyjaśnia jego prawdopodobne przyczyny i przekazuje zalecenia – działania które warto byłoby podjąć w celu uzyskania poprawy.

Ta forma pomocy skierowana jest do rodziców, którzy:

  • nie potrafią się odnaleźć po narodzinach dziecka,
  • czują się przytłoczeni obowiązkami rodzicielskimi,
  • mają poczucie, że nie rozumieją własnego dziecka,
  • często zdarza im się tracić panowanie nad sobą,
  • widzą, że z ich dzieckiem dzieje się coś niedobrego, ale nie wiedzą jak mu pomóc,
  • mają trudności z ustalaniem granic i zasad,
  • nie mogą dogadać się ze swoim dzieckiem.

Spotkania trwają 60 minut. Ilość spotkań w ramach poradnictwa jest zależna od problemu, jednak zazwyczaj zamyka się w ciągu 1-4 spotkań.

pobrane