psychoterapia, trudne tematy

Jak wygląda pierwsze spotkanie z psychoterapeutą?

Jak będzie wyglądało pierwsze spotkanie z terapeutą? – to pytanie nurtuje każdego, kto trafia po raz pierwszy na terapię. Niewiedza odnośnie tego, co się wydarzy gdy zamkną się drzwi gabinetu, potrafi tak przerazić człowieka, że boi się on w ogóle przyjść na terapię. Dlatego w tym wpisie chciałabym nieco odczarować to pierwsze spotkanie z psychoterapeutą 😉

Zacznijmy od tego, jak najprawdopodobniej wyglądać będzie sam gabinet. Na pewno nie będzie w nim sławnej kozetki! 😉 Kozetka jest typowym „elementem wystroju” gabinetów psychoanalityków, czyli psychoterapeutów pracujących w nurcie psychodynamicznym (tych od Z. Freuda 😉 ). W gabinecie, w którym odbywa się terapia rodzin przeważnie są fotele lub sofy (tak, by cała rodzina mogła wygodnie usiąść), biurko przy którym terapeuta uzupełnia dokumentacje (podczas sesji terapeuta nie siedzi za biurkiem, siada zazwyczaj na fotelu obok Was), komoda/szafka lub regał, na którym znajdują się pomoce terapeutyczne (przydatne zwłaszcza w pracy z młodszymi pacjentami, ale nie tylko 😉 ), czasami mały stolik i obowiązkowo chusteczki.

Jeśli chodzi o osobę terapeuty, to jego zadaniem jest przede wszystkim stworzenie w gabinecie bezpiecznej atmosfery, gdzie bez osądzania i z zachowaniem tajemnicy będziecie mogli swobodnie wyrażać swoje myśli i uczucia. Terapeuta musi zachować neutralność to znaczy, że nie może się opowiadać po żadnej ze stron. Będzie on słuchał uważnie tego, co macie do przekazania, ale będzie także zadawał Wam pytania (może również sporządzać notatki, z tego co mówicie, aby lepiej sobie uporządkować fakty). Na pewno nie dostaniecie od niego żadnych gotowych pomysłów czy rozwiązań – przez wzgląd na to, że każdą rodzinę i każdy problem traktuje w sposób indywidualny i wyjątkowy.

Zazwyczaj pierwsze dwa spotkania są to tzw. konsultacje, które służą wzajemnemu poznaniu się rodziny i terapeuty, nie są zobowiązujące dla żadnej ze stron. Podczas konsultacji rozmawiacie o Waszych potrzebach i oczekiwaniach względem terapii. Zastanawiacie się wspólnie nad jej celami, omawiacie możliwe kierunki działania oraz ustalacie zasady Waszej współpracy (tj. częstotliwość spotkań, czas trwania pojedynczej sesji, zasady odwoływania i przekładania spotkań). Jest to czas, kiedy możecie sprawdzić, czy psychoterapia jest właściwą formą pomocy dla Waszej rodziny.

Mam nadzieję, że udało mi się nieco rozwiać Wasze obawy względem tego pierwszego spotkania. A może znajdzie się ktoś, kto ma je już za sobą i zechce się podzielić swoimi doświadczeniami z innymi? 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s