relacje, rozwój, wychowanie

Jak mądrze chwalić dziecko?

Wielu rodziców miewa pewne opory w kwestii chwalenia dzieci. Częściowo wynika to z tego, jak zostaliśmy wychowani, czy sami byliśmy chwaleni przez rodziców, jakie było ich podejście do tej kwestii. Dzisiaj mówi się więcej o potrzebie doceniana dzieci, w czasach naszego dzieciństwa poglądy na ten temat były nieco inne. Zostały nam one przekazane przez rodziców w procesie wychowania i wdrukowały się bardzo mocno w naszą świadomość. Dlatego też często słyszę od rodziców, że chwalenie przecież rozpuszcza dzieci, stają się przez to zarozumiałe, zadufane w sobie i przestają się starać.

Czy rzeczywiście tak jest? Zastanówmy się nad tym, jak my sami czujemy się kiedy ktoś nas chwali. Pochwała raczej poprawia nasz nastrój i motywuje do dalszej pracy, niż powoduje wycofanie z dalszych działań. Często jest dla nas informacją o umiejętnościach jakie posiadamy, dzięki temu myślimy o sobie pozytywnie, a nasze poczucie własnej wartości wzrasta.

Przeciwnicy pochwał mylą często pochwałę z oceną, podczas gdy znacząco się one od siebie różnią.

Ocenie często brak jest jasnych kryteriów, wydaje się zależna, np. od nastroju osoby oceniającej, tego czy nas lubi czy nie. Ocena nie wymaga uwagi poświęconej osobie ocenianej, nawet jeśli jest pozytywna, to niewiele wnosi, bo nie wiadomo właściwie z czego wynika. Przy pochwale natomiast niezbędny jest czas, kontakt z drugą osobą, poświęcenie jej uwagi i dzielenie się własnymi odczuciami. Taka forma jest uznawana przez większość osób za zdecydowanie przyjemniejszą.

W jaki zatem sposób powinniśmy formułować pochwały wobec dziecka?

  • uczciwie i realistycznie (dzieci doskonale wyczuwają fałsz, czy też nadmierne wyolbrzymianie);
  • zawierając opis zachowania dziecka oraz związane z nim uczucia rodzica;
  • z właściwą częstotliwością,  dostosowaną do potrzeb dziecka (dopasowujemy pochwałę do możliwości dziecka);
  • konkretnie, opisując zachowanie, a nie cechę – zamiast powiedzieć córce, że jest „wspaniała”, starajmy się skupić na konkretnej rzeczy, która zdobyła nasze uznanie, np. „Kasiu, podoba mi się Twoje wypracowanie, szczególnie zakończenie – bardzo pomysłowe!”;
  • wypowiadając pochwałę od razu po zachowaniu, które chcemy docenić;
  • nagradzając nie tylko za osiągnięcia, ale także za podjęty wysiłek;
  • chwaląc w cztery oczy, ale jeśli wokół są inni ludzie − nie czekajmy z pochwałą.

Chwaląc dziecko, pamiętajmy o trzech elementach:

1. Opisujmy to, co widzimy, np. „Podzieliłaś się cukierkami z Pawłem.”.
2. Opisujmy to, co czujemy, np. „Jestem zadowolona.”.
3. Podsumujmy. Możemy też powiedzieć dziecku, np. „To się nazywa przyjacielskie zachowanie. Możesz być z siebie dumna.”.

Nie zapominajmy również o przekazie niewerbalnym, tj. uśmiechu, przytuleniu, poklepaniu po ramieniu, mimice, gestach oraz tonie głosu – to wzmacnia wiarygodność naszej pochwały.

A Wy jak uważacie, czy chwalenie dzieci przynosi pozytywne skutki, czy może wręcz odwrotnie?

1 myśl w temacie “Jak mądrze chwalić dziecko?”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s